A Heartache

"And my heart is breaking at the thought that, my country is 50 years away from this country.."

I was talking to the cab driver on my way home to Sengkang West. It's been four months now and this country is still making me "wow" on a lot of things really. I love this place. I love the way people love this country, respect it, adore it in every way. I myself too have felt some love for Singapore, not only for my job, but also for the realizations that it provoked in me.

"But you can't compare the Philippines to Singapore lah. Philippines very big, Singapore very small. People are few so easy to manage you know." (this are the exact words)

I let go of a deep sigh. I know he is trying to be nice and to make me feel better. If you came from a third world country to a first world country, changes can be so drastic, sometimes you may even find some of your common practices "jurassic". In a place like this, where everybody obeys traffic rules, nobody is allowed to eat or drink in public places (even mrt's and buses), and everyone knows how to queue, I know I should feel better off being here, but I was surprised with what I felt. I thought of my family back home, my friends, my former colleagues, my Philippines and my countrymen who paid for my tuition fee in college (I studied in a State University). I wonder if things are going to get better. I wonder if the crime rates would ever go down in time, if poverty would be eliminated, if education would ever be accessible to all of the Filipinos regardless of stature and religious belief, if Muslims in Mindanao would ever stop waging wars, if politicians would ever show respect to their homeland and to themselves, if every Filipino would come to love the Philippines the way these Singaporeans do... These thoughts fill me, and overflow, so most of the time I feel so sad for my homeland.

Sad to say, I have come to love the Philippines only when I came here in Singapore.


A Dream Come True

It has been part of my medium-range plans to be here and work. They say this is a very competitive and highly-productive country. And I found it was true, from the very first day I came to the office for work. People work for more than eight hours per day, and focus on their jobs. Big MNC's are here. Big banks are here, so I said to myself I should be here (this is what I always say in the interviews when I was asked why I wanted to be here; funny but true). And I made it. I was able to get a job here and feel the thrill of doing bank accounting in Singapore. It has been a commonplace to Indians and Filipinos to come here and look for a job. I could not say that some are unlucky but there are just some people who are more lucky than others. I belong to that group, I guess. I was able to get a good job at a good company.

I should really be having the time of my life right now. I have a good salary, a good boss, a job that I was looking for the longest time. Singapore has been very good to me; God has been very kind to me. This is indeed a dream come true. All those years, all I did was to plan, to scheme, to get away from my pathetic country only to yearn for it more.


Another Dream Yet to Come True

Now that I have accomplished some of my goals, came another dream. I dream of going home, several years from now and return to my Philippines. I know this is funny but this is what I feel right now. I want to go teaching, to inspire young minds. I want to take part in shaping Philippines' future. I want to be active in living and loving my country with all her imperfections, and with all of whatever there is in her that makes her like what she is to me, and what she is to the world.

The journey to get out of the Philippines is over. The journey to get back is just starting. For now I will stay here and do my best to exemplify her in all of my doings. I will do my best to become a better Filipino, so that when I return, I can give all of myself to her. She had given all of her to me, all of my life, even now that I am away. Someday I hope to see her shining like Singapore, even brighter than Singapore. Someday I hope that when I have children or grandchildren, Philippines will be a country they will be proud of. Then we can look up in the sky, right hand in our left chest, all the three stars shining brightly, the sun forever shining for her, and the blue overcoming the red as a sign of peace and prosperity.

Un chagrin d'amour et un rêve viennent vrai… et un autre rêve à venir encore vrai
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Un chagrin d'amour

« Et mon coeur se casse à la pensée qui, mon pays est à 50 ans de partie de ce pays. »

Je parlais au conducteur de cabine sur mon chemin à la maison à Sengkang à l'ouest. Il a été de quatre mois maintenant et ce pays me fait toujours le « défaut de la reproduction sonore » sur beaucoup de choses vraiment. J'aime cet endroit. J'aime l'amour de personnes de manière ce pays, le respecte, l'adore de chaque manière. I moi-même aussi ont senti un certain amour pour Singapour, non seulement pour mon travail, mais également pour les réalisations qu'il a provoquées dans moi.

« Mais vous ne pouvez pas comparer les Philippines au lah de Singapour. Philippines très grandes, Singapour très petit. Les gens sont peu si facile de vous contrôler sachez. « (ce sont les mots exacts)

J'ai laissé aller d'un soupir profond. Je sais qu'il essaye d'être gentil et de rendre me le sentir meilleur. Si vous veniez d'un pays du tiers monde à un premier pays du monde, les changements peuvent être si énergiques, parfois vous peuvent même trouver certaines de vos pratiques courantes « jurassiques ». Dans un endroit aimez ceci, où tout le monde obéit des règles du trafic, personne est laissé manger ou boire dans les endroits publics (même les mrt et les autobus), et chacun sait s'aligner, je sais que je devrais me sentir meilleur outre d'être ici, mais j'ai été étonné avec ce que me suis senti je. J'ai pensé à mon dos de famille à la maison, à mes amis, à mes anciens collègues, à mes Philippines et à mes compatriotes qui ont payé mes honoraires d'instruction dans l'université (j'ai étudié à une université de l'Etat). Je me demande si les choses vont aller mieux. Je me demande si les taux de crime entreraient jamais vers le bas à temps, si la pauvreté serait éliminée, si l'éducation serait jamais accessible à tous les Philippins indépendamment de la stature et de la croyance religieuse, si les musulmans dans Mindanao cesseraient jamais de faire des guerres, si les politiciens montreraient jamais le respect à leur patrie et à eux-mêmes, si chaque Philippin viendrait pour aimer les Philippines la manière ces Singaporeans… Ces pensées me remplissent, et débordent, ainsi la majeure partie du temps où je me sens si triste pour ma patrie.

Triste de dire, je suis venu pour aimer les Philippines seulement quand je suis venu ici à Singapour.


Un rêve viennent vrai

C'a fait partie de mes plans à moyenne portée à être ici et de travail. Ils disent que c'est un pays très concurrentiel et haut-productif. Et je l'ai trouvé étais vrai, du tout premier jour où je suis venu au bureau pour le travail. Peuplez le travail pendant plus de huit heures par jour, et foyer sur leurs travaux. Grands MNC sont ici. Les grandes banques sont ici, ainsi j'ai dit à me que je devrais être ici (est ce ce que je dis toujours dans les entrevues quand m'ai été demandé pourquoi j'ai voulu être ici ; drôle mais rectifiez). Et je l'ai fait. Je pouvais obtenir un travail ici et sentir le tressaillement de faire la comptabilité de banque à Singapour. C'a été une banalité aux Indiens et aux Philippins à venir ici et pour rechercher un travail. Je ne pourrais pas dire que certains sont malheureux mais il y a juste certains qui sont plus chanceuses que d'autres. J'appartiens à ce groupe, je devine. Je pouvais en avoir un bon travail après une bonne compagnie.

Je devrais vraiment avoir la période de ma vie en ce moment. J'ai un bon salaire, un bon patron, un travail que je recherchais le plus long temps. Singapour m'a été très bon ; Dieu a été très aimable avec moi. C'est en effet un rêve viennent vrai. Toutes ces années, toutes que je étaient de projeter, à l'arrangement, pour obtenir loin de mon pays pathétique d'aspirer seulement à lui davantage.


Un autre rêve à venir encore vrai

Maintenant que j'ai accompli certains de mes buts, est venu un autre rêve. Je rêve d'aller à la maison, de plusieurs années dès maintenant et de retour vers mes Philippines. Je sais que c'est drôle mais ce soit ce qui me sens en ce moment je. Je veux aller enseigner, à inspirer de jeunes esprits. Je veux participer à former Philippines futures. Je veux être en activité en vivant et en aimant mon pays avec toutes ses imperfections, et avec tous de celui qui là soit dans elle que des marques elle comme ce qu'est elle à moi, et ce qu'est elle au monde.

Le voyage à sortir des Philippines plus de. Le voyage à revenir est commencer juste. Pour maintenant moi resterai ici et ferai mon meilleur pour l'exemplifier en tout de mes faits. Je ferai mon meilleur pour devenir un meilleur Philippin, de sorte que quand je retourne, je puisse lui donner tout le me. Elle m'avait donné toute l'elle, toute ma vie, même maintenant que je suis parti. Un jour j'espère la voir briller comme Singapour, encore plus lumineux que Singapour. Un jour j'espère que quand j'ai des enfants ou des enfants, Philippines seront un pays qu'elles seront fières de. Alors nous pouvons rechercher dans le ciel, main droite dans notre coffre gauche, tous trois tient le premier rôle briller brillamment, le soleil brillant pour toujours pour elle, et le bleu surmontant le rouge comme signe de paix et de prospérité.

Una angustia y un sueño vienen verdad… y otro sueño todavía a venir verdad
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Una angustia

“Y mi corazón se está rompiendo en el pensamiento que, mi país es 50 años lejos de este país.”

Hablaba con el conductor del taxi en mi manera a casa con Sengkang al oeste. Ha sido cuatro meses ahora y este país todavía me está haciendo la “ululación” en muchos de cosas realmente. Amo este lugar. Amo el amor de la gente de la manera este país, lo respeto, lo adoro de cada manera. I mismo ha sentido también un cierto amor para Singapur, no sólo para mi trabajo, pero también para las realizaciones que provocó en mí.

“Solamente usted no puede comparar las Filipinas al lah de Singapur. Filipinas muy grandes, Singapur muy pequeño. La gente es poca así que fácil manejarle sepa. “(ésta es las palabras exactas)

Dejé para ir de un suspiro profundo. Sé que él está intentando ser agradable y hacer me la sensación mejor. Si usted vino de un país del Tercer Mundo a un primer país del mundo, los cambios pueden ser tan drásticos, a veces usted pueden incluso encontrar algunas de sus prácticas comunes “jurásicas”. En un lugar tenga gusto de esto, donde todos obedece reglas del tráfico, nadie se permite para comer o para beber en lugares públicos (incluso los mrt y los autobúses), y cada uno sabe hacer cola, sé que debo sentirme mejor de estar aquí, pero fui sorprendido con lo que me sentía. Pensé en mi parte posteriora de la familia a casa, mis amigos, mis colegas anteriores, mis Filipinas y mis paisanos que pagaron mi honorario de la cuota en la universidad (estudié en una universidad de estado). Me pregunto si las cosas van a conseguir mejor. Me pregunto si fueran las tarifas de crimen siempre abajo a tiempo, si la pobreza fuera eliminada, si la educación fuera siempre accesible a todos los filipinos sin importar estatura y creencia religiosa, si los musulmanes en Mindanao pararan siempre el emprender de guerras, si los políticos demostraran siempre respecto a su patria y a sí mismos, si cada filipino vendría amar las Filipinas la manera esta Singaporeans… Estos pensamientos me llenan, y desbordan, tan la mayor parte del tiempo yo se sienten tan tristes para mi patria.

Triste decir, he venido amar las Filipinas solamente cuando vine aquí en Singapur.


Un sueño viene verdad

Ha sido parte de mis planes de mediano alcance a estar aquí y de trabajo. Dicen que esto es un país muy competitivo y alto-productivo. Y lo encontré era verdad, a partir del primer día que vine a la oficina para el trabajo. Pueble el trabajo por más de ocho horas por día, y foco en sus trabajos. MNC grandes están aquí. Los bancos grandes están aquí, así que dije a me que debo estar aquí (esto es lo que digo siempre en las entrevistas cuando me preguntaron porqué deseé estar aquí; divertido pero verdad). Y lo hice. Podía conseguir un trabajo aquí y sentir la emoción de hacer contabilidad del banco en Singapur. Ha sido una trivialidad a los indios y a los filipinos a venir aquí y para buscar un trabajo. No podría decir que algo es desafortunado pero hay justo alguna gente que sea más afortunada que otras. Pertenezco a ese grupo, yo conjeturo. Podía conseguir un buen trabajo en una buena compañía.

Debo realmente tener la época de mi vida ahora. Tengo un buen sueldo, un buen jefe, un trabajo que buscaba el tiempo más largo. Singapur me ha sido muy bueno; El dios ha sido muy bueno con mí. Esto es un sueño viene de hecho verdad. Todos esos años, todos lo que lo hice eran planear, al esquema, conseguir lejos de mi país pathetic anhelar solamente para él más.


Otro sueño todavía a venir verdad

Ahora que he logrado algunas de mis metas, vino otro sueño. Soño con ir a casa, varios años de ahora en adelante y vuelta a mis Filipinas. Sé que esto es divertido pero esto es lo que me siento ahora. Deseo ir a enseñar, para inspirar mentes jóvenes. Deseo participar en formar Filipinas futuras. Deseo ser activo en vivir y amar mi país con todas sus imperfecciones, y con todos de lo que allí es en ella que las marcas ella como cuáles ella es a mí, y cuáles ella es al mundo.

El viaje a salir de las Filipinas encima. El viaje a conseguir detrás es el comenzar justo. Para ahora mí permaneceré aquí y haré mi mejor para ejemplificarla en todos mis doings. Haré mi mejor para hacer un filipino mejor, de modo que cuando vuelvo, pueda darle a todo el me. Ella me había dado a toda la ella, toda mi vida, incluso ahora que estoy ausente. Espero algún día verla el brillar como Singapur, incluso más brillante que Singapur. Espero algún día que cuando tengo niños o nietos, Filipinas sean un país que serán orgullosas de. Entonces podemos mirar para arriba en el cielo, la mano derecha en nuestro pecho izquierdo, todas las tres estrellas que brillan brillantemente, el sol que brilla por siempre para ella, y el azul que supera el rojo como muestra de la paz y de la prosperidad.

Un Heartache e un sogno vengono allineare… e un altro sogno ancora da venire allineare
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Un Heartache

“Ed il mio cuore sta rompendosi al pensiero che, il mio paese è assente 50 anni da questo paese.„

Stavo comunicando con driver della carrozza sul mio senso a casa con Sengkang verso ovest. È stato di quattro mesi ora e questo paese ancora sta rendendomi “la distorsione di velocità„ sulle cose molto realmente. Amo questo posto. Amo l'amore della gente di senso questo paese, lo rispetto, adore esso in ogni senso. I io stesso anche ha ritenuto un certo amore per Singapore, non solo per il mio lavoro, ma anche per le realizzazioni che ha provocato in me.

“Ma non potete confrontare le Filippine al lah de Singapore. Filippine molto grandi, Singapore molto piccola. La gente è poche così facile controllarli sappia. “(questa è le parole esatte)

Ho lasciato per andare di un sigh profondo. So che sta provando ad essere piacevole ed a rendere me il tatto migliore. Se veniste da un paese di terzo mondo ad un primo paese del mondo, i cambiamenti possono essere così drastici, a volte voi possono persino trovare alcune delle vostre pratiche correnti “jurassic„. In un posto gradisca questo, dove ognuno obbedisce le regole di traffico, nessuno si concede mangiare o bere nei posti pubblici (persino mrt e bus) e tutto sa fare la coda, so che dovrei ritenere migliore fuori di essere qui, ma sono stato sorprendo con che cosa ho ritenuto. Ho pensato alla mia parte posteriore della famiglia a casa, ai miei amici, ai miei ex colleghe, alle mie Filippine ed ai miei countrymen che hanno pagato la mia tassa di tasse scolastiche in università (ho studiato in un'università di Stato). Mi domando se le cose stanno andando ottenere più meglio. Mi domando se i tassi di crimine andassero mai giù a tempo, se la povertà fosse eliminata, se la formazione fosse mai accessibile a tutti i Filipinos senza riguardo all'altezza ed alla credenza religiosa, se i musulmani in Mindanao smettessero mai di intraprendere le guerre, se i politici mostrassero loro mai il rispetto alla loro patria e, se ogni Filipino venisse amare le Filippine il senso questo Singaporeans… Questi pensieri lo riempiono e traboccano, così la maggior parte del tempo che ritengo così triste per la mia patria.

Triste dire, sono venuto amare le Filippine soltanto quando sono venuto qui a Singapore.


Un sogno viene allineare

Ha fatto parte dei miei programmi di portata media da essere qui e del lavoro. Dicono che questo è un paese molto competitivo e alto-produttivo. E lo ho trovato ero allineare, dal primissimo giorno che sono venuto all'ufficio per lavoro. Popoli il lavoro per più di otto ore per il giorno ed il fuoco sui loro lavori. MNC grandi sono qui. La banca grande è qui, in modo da ho detto a me che dovrei essere qui (questo è che cosa dico sempre nelle interviste quando sono stato chiesto perchè ho desiderato essere qui; divertente ma allineare). E lo ho fatto. Potevo ottenere un lavoro qui e ritenere l'emozione di fare la contabilità della banca a Singapore. È stato un commonplace agli indiani ed ai Filipinos per venire qui e cercare un lavoro. Non potrei dire che alcuni sono sfortunati ma ci è giusto qualche gente che è più fortunata di altre. Appartengo a quel gruppo, io indovino. Potevo ottenere un buon lavoro ad una buona azienda.

Dovrei realmente avere il periodo della mia vita ora. Ho un buon stipendio, una buona sporgenza, un lavoro che stavo cercando il tempo massimo. Singapore ha stata molto buona me; Il dio è stato molto gentile a me. Ciò è effettivamente un sogno viene allineare. Tutti quegli anni, tutti che erano di progettare, allo schema, ottenere via dal mio paese pathetic yearn soltanto per esso di più.


Un altro sogno ancora da venire allineare

Ora che ho compiuto alcuni dei miei obiettivi, è venuto un altro sogno. Sogno andare a casa, di parecchi anni da oggi e di ritorno alle mie Filippine. So che questo è divertente ma questo è che cosa ritengo ora. Desidero andare insegnare, per ispirare le menti giovani. Desidero partecipare a modellare le Filippine future. Desidero essere attivo nel vivere e nell'amare il mio paese con tutte le sue imperfezioni e con tutti di qualunque là è in lei che marche lei come che cosa è a me e che cosa è al mondo.

Il viaggio da uscire delle Filippine finito. Il viaggio da ottenere indietro è cominciare giusto. Per ora rimarrò qui e farò il mio la cosa migliore per esemplificarlo in tutto dei miei doings. Farò il mio la cosa migliore per diventare un Filipino migliore, di modo che quando rinvio, posso dare tutto il me lei. Aveva dato tutta la lei me, tutta la mia vita, persino ora che sono assente. Qualche giorno spererò di vederlo lucidare come Singapore, ancora più luminosa di Singapore. Qualche giorno spererò che quando ho i bambini o grandchildren, le Filippine siano un paese che saranno fiere di. Allora possiamo osservare in su nel cielo, in mano destra nella nostra cassa di sinistra, in tutte le tre stelle che lucidano brillantemente, nel sole per sempre che lucidano per lei e nell'azzurro che sormonta il colore rosso come segno di pace e della prosperità.

Ein Kummer und ein Traum kommen zutreffend… und ein anderer Traum, zum schon zu kommen zutreffend
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ein Kummer

„Und mein Herz bricht am Gedanken, der, mein Land ist 50 Jahre entfernt von diesem Land.“

Ich sprach mit dem Fahrerhaustreiber auf meiner Weise nach Hause mit Sengkang nach Westen. Es ist vier Monate jetzt gewesen und dieses Land bildet mich „Wimmern noch“ auf einer Menge Sachen wirklich. Ich liebe diesen Platz. Ich liebe die Weise Leuteliebe dieses Land, respektiere es, verehre es in jeder Weise. I selbst auch haben etwas Liebe für Singapur, nicht nur für meinen Job, aber auch für die Realisierungen geglaubt, die er in mir erregte.

„Aber Sie können nicht die Philippinen mit Singapur lah vergleichen. Philippinen sehr groß, Singapur sehr klein. Leute sind wenige, also einfach, Sie zu handhaben wissen Sie. „(dieses sind die genauen Wörter)

Ich ließ von einem tiefen Seufzer gehen. Ich weiß, daß er, nett zu sein versucht und mich fühlen besser zu bilden. Wenn Sie von einem dritte Weltland zu einem ersten Weltland kamen, können änderungen so drastisch sein, manchmal Sie können einige Ihrer allgemeinen Praxis „Jura“ sogar finden. In einem Platz mögen Sie dieses, wo jeder Verkehr Richtlinien befolgt, niemand wird gewährt, um in den allgemeinen Plätzen zu essen oder zu trinken (sogar mrts und Busse), und jeder kann anstehen, weiß ich, daß ich weg von hier sein besser fühlen sollte, aber ich überrascht war mit, was ich glaubte. Ich dachte an meine Familie Rückseite nach Hause, meine Freunde, meine ehemaligen Kollegen, meine Philippinen und meine Landsmänner, die für meine Unterrichtgebühr in der Hochschule zahlten (ich studierte in einer Landesuniversität). Ich wundere mich, wenn Sachen besser erhalten werden. Ich wundere mich, wenn die Verbrechensraten überhaupt unten in Zeit gehen würden, wenn Armut beseitigt würde, wenn Ausbildung überhaupt zu allen Filipinos unabhängig davon Statur und frommen Glauben zugänglich sein würde, wenn Moslems in Mindanao überhaupt stoppen würden, Kriege zu unternehmen, wenn Politiker überhaupt Respekt zu ihrer Heimaten und zu selbst zeigen würden, wenn jeder Filipino kommen würde, die Philippinen zu lieben die diese Weise Singaporeans,… Diese Gedanken füllen mich und laufen, so die meisten der Zeit über, die ich für meine Heimaten so traurig glaube.

Traurig zu sagen, bin ich gekommen, die Philippinen zu lieben, nur als ich hier in Singapur kam.


Ein Traum kommen zutreffend

Es ist ein Teil meiner Mittelstreckenpläne gewesen, zum hier zu sein und der Arbeit. Sie sagen, daß dieses ein sehr konkurrierendes und hoch-produktives Land ist. Und ich fand es war zutreffend, vom allerersten Tag, den ich zum Büro für Arbeit kam. Bevölkeren Sie Arbeit mehr als acht Stunden lang pro Tag und Fokus auf ihren Jobs. Grosse MNC sind hier. Grosse Bänke sind hier, also sagte ich zu mich, das ich hier sein sollte (dieses ist, was ich immer in den Interviews sage, als mich gefragt wurde, warum ich hier sein wollte; lustig aber richten Sie) aus. Und ich bildete es. Ich war in der Lage, einen Job hier zu erhalten und dem Thrill des Tuns von Bankbuchhaltung in Singapur zu glauben. Es ist ein Gemeinplatz zu den Indern und zu Filipinos gewesen, zum herzukommen und nach eines Jobs zu suchen. Ich könnte nicht sagen, daß einige unglücklich sind, aber es einige Leute gerecht gibt, die glücklicher als andere sind. Ich gehöre dieser Gruppe, ich schätze. Ich war in der Lage, einen guten Job bei einer guten Firma zu erhalten.

Ich sollte die Zeit meines Lebens wirklich im Augenblick haben. Ich habe ein gutes Gehalt, einen guten Chef, ein Job, daß ich nach der längsten Zeit suchte. Singapur ist zu mir sehr gut gewesen; Gott ist zu mir sehr freundlich gewesen. Dieses ist in der Tat ein Traum kommen zutreffend. Alle jene Jahre, alle, die ich, waren, zum Entwurf zu planen, weg von meinem pathetischen Land nur yearn zu erhalten für es mehr.


Ein anderer Traum, zum schon zu kommen zutreffend

Nun da ich einige meiner Ziele erreicht habe, kam ein anderer Traum. Ich träume ab jetzt von gehen nach Hause, von einigen Jahren und von der Rückkehr zu meinen Philippinen. Ich weiß, daß dieses lustig ist, aber dieses ist, was ich im Augenblick fühle. Ich möchte zu unterrichten gehen, um jungen Verstand anzuspornen. Ich möchte teilnehmen, an, zukünftiger Philippinen zu formen. Ich möchte aktiv sein, wenn ich mein Land mit allen ihren Unvollkommenheiten und mit allen von lebe und liebe, was auch immer dort in ihr daß Marken sie ist wie, was sie zu mir ist und was sie zur Welt ist.

Die Reise, zum eine Philippinen zu verlassen sein rüber. Die Reise, zum zurück zu erhalten ist gerechtes Beginnen. Für jetzt bleibe mich hier und tue mein bestes, um sie in allen meine Taten zu illustrieren. Ich tue mein bestes, um ein besserer Filipino zu werden, damit, wenn ich zurückkomme, ich die ganze mich geben kann ihr. Sie hatte mir die ganze sie, die ganze mein Leben gegeben, sogar nun da ich weg bin. Eines Tages hoffe ich, sie zu sehen, wie Singapur zu glänzen, sogar heller als Singapur. Eines Tages hoffe ich, daß, wenn ich Kinder oder Enkelkinder habe, Philippinen ein Land sind, das sie auf stolz sind. Dann können wir im Himmel, in der rechten Hand in unserem linken Kasten, in allen drei Sternen, die hell glänzen, in der Sonne, die für immer nach ihr oben schauen scheinen, und im Blau, welches das Rot als Zeichen des Friedens und des Wohlstandes überwindt.

Um Heartache e um sonho vêm verdadeiro… e um outro sonho a vir ainda verdadeiro
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Um Heartache

“E meu coração está quebrando no pensamento que, meu país é 50 anos longe deste país.”

Eu estava falando ao excitador do táxi em minha maneira para casa a Sengkang para o oeste. Foi quatro meses agora e este país está fazendo-me ainda o “wow” em muitos das coisas realmente. Eu amo este lugar. Eu amo o amor dos povos da maneira este país, respeito-o, adore o em cada maneira. I eu mesmo demasiado sentiram algum amor para Singapore, não somente para meu trabalho, mas também para os realizations que provocou em mim.

“Mas você não pode comparar as Filipinas ao lah de Singapore. Filipinas muito grandes, Singapore muito pequeno. Os povos são poucos assim que fácil de controlá-lo saiba. “(esta é as palavras exatas)

Eu deixei para ir de um sigh profundo. Eu sei que está tentando ser agradável e fazer me a sensação melhor. Se você vier de um país de terceiro mundo a um primeiro país do mundo, as mudanças podem ser assim drásticas, às vezes você podem mesmo encontrar algumas de suas práticas comuns “jurassic”. Em um lugar goste disto, onde todos obedece réguas do tráfego, ninguém é reservado para comer ou beber em lugares públicos (mesmo mrt e barras-ônibus), e todos sabe enfileirar-se, eu sei que eu devo sentir melhor fora de estar aqui, mas eu estive surpreendido com o que eu senti. Eu pensei de minha parte traseira da família para casa, de meus amigos, de meus colegas anteriores, de minhas Filipinas e de meus compatriotas que pagaram por minha taxa da taxa de matrícula na faculdade (eu estudei em uma universidade de estado). Eu quero saber se as coisas estiverem indo começar mais melhor. Eu quero saber se as taxas de crime forem sempre para baixo a tempo, se a pobreza for eliminada, se a instrução for sempre acessível a todos os Filipinos não obstante o stature e a opinião religiosa, se os muçulmanos em Mindanao pararem de sempre empreender guerras, se os políticos mostrarem sempre o respeito a seu homeland e a se, se cada Filipino vier amar as Filipinas a maneira esta Singaporeans… Estes pensamentos enchem-me, e transbordam-nos, assim na maioria das vezes mim sentem assim sad para meu homeland.

Sad dizer, eu vim amar as Filipinas somente quando eu vim aqui em Singapore.


Um sonho vem verdadeiro

Foi parte de minhas plantas medium-range a estar aqui e de trabalho. Dizem que este é um país muito do competidor e elevado-produtivo. E eu encontrei-o era verdadeiro, muito do primeiro dia onde eu vim ao escritório para o trabalho. Povoe o trabalho por mais de oito horas por o dia, e o foco em seus trabalhos. MNC grandes estão aqui. Os bancos grandes estão aqui, assim que eu myselfdisse- que eu devo estar aqui (este é o que eu digo sempre nas entrevistas quando me fui perguntado porque eu quis estar aqui; engraçado mas rectifique). E eu fi-lo. Eu podia começar aqui um trabalho e sentir a emoção de fazer a contabilidade do banco em Singapore. Foi um commonplace aos Indians e aos Filipinos a vir aqui e procurar um trabalho. Eu não poderia dizer que alguns são unlucky mas há justo alguns povos que são mais afortunados do que outros. Eu pertenço a esse grupo, mim suponho. Eu podia começar um trabalho bom em uma companhia boa.

Eu devo realmente ter a época de minha direita da vida agora. Eu tenho um salário bom, uma saliência boa, um trabalho que eu procurava o tempo o mais longo. Singapore foi muito bom a mim; O deus foi muito amável a mim. Este é certamente um sonho vem verdadeiro. Todos aqueles anos, tudo que eu eram planear, ao esquema, para começar longe de meu país pathetic ansiar somente mais para ele.


Um outro sonho a vir ainda verdadeiro

Agora que eu realizei alguns de meus objetivos, veio um outro sonho. Eu sonho de ir para casa, de diversos anos de agora e de retorno a minhas Filipinas. Eu sei que este é engraçado mas este é o que eu sinto direito agora. Eu quero ir ensinar, para inspirar mentes novas. Eu quero fazer exame da parte em dar forma a Filipinas futuras. Eu quero ser ativo em viver e em amar meu país com todas suas imperfeições, e com o tudo de o que quer que lá é nela que makes ela como o que me é, e o que é ao mundo.

A viagem a sair das Filipinas sobre. A viagem a começar para trás é começar justa. Para agora eu permanecerei aqui e farei meu mais melhor para exemplify a em todos meus doings. Eu farei meu mais melhor para transformar-se um Filipino melhor, de modo que quando eu retorno, eu possa lhe dar todo o myself. Tinha-me dado toda a ela, toda minha vida, mesmo agora que eu estou ausente. Someday eu espero vê-la brilhar como Singapore, mesmo mais brilhante do que Singapore. Someday eu espero que quando eu tenho crianças ou grandchildren, Filipinas sejam um país que serão orgulhosas de. Então nós podemos olhar acima no céu, no righthand em nossa caixa esquerda, nas todas as três estrelas que brilham brilhantemente, no sol que brilham para sempre para ela, e no azul que supera o vermelho como um sinal da paz e da prosperidade.

En hjärtesorg och en dröm kommer riktigt…, och en annan dröm som ännu kommer riktigt
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
En hjärtesorg

”Och min hjärta bryter på tanken som, mitt land är 50 år i väg från detta land.”,

Jag talade till cabchauffören på mitt långt hem till västra Sengkang. Det har varit fyra månader nu, och detta land är stilla danande mig ”dundersuccé” på saker för en radda egentligen. Jag älskar denna förlägger. Jag älskar folket älskar långt detta land, respekt det, älskar det i varje långt. I som jag själv har för, klädde med filt någon förälskelse för Singapore, inte endast för mitt jobb, men också för genomförandena som det provocerade i mig.

”Bara du kan inte jämföra Filippinerna till Singapore lah. Mycket stora Philippines, mycket små Singapore. Folket är få, så lätt att klara av dig vet. ”(denna är avkräva uttrycker),

Jag l5At för att gå av ett djupt suckar. Jag vet att han är pröva att vara trevlig och att göra mig känselförnimmelse bättre. Om du kom från ett tredje världland till ett första världsland, kan ändringar vara så drastiska, ibland dig kan även finna någon av din allmänning övar ”jurassic”. I en förlägganågot liknande trafikerar detta, var alla lyder, härskar, är inget tillåtet att äta, eller drinken i allmänhet förlägger (även mrts och bussar), och alla vet hur man köar, vet jag mig bör känselförnimmelsen som är bättre av att vara här, men jag förvånades med vad jag klädde med filt. Jag tänkte av mitt familjbaksidahem, min vänner, min tidigare kollegor, min Philippines och min countrymen som betalade för min tuitionavgift i högskola (I som är utstuderat i en delstatsuniversitet). Jag undrar, om saker går att få bättre. Jag undrar, om brottsfrekvenserna som någonsin skulle, går besegrar i tid, om armod skulle avlägsnas, om utbildning skulle är någonsin tillgänglig till alla av filippiner utan hänsyn till kroppsstorlek och klosterbrodertro, om Muslims i Mindanao skulle att utkämpa för stopp kriger någonsin, om politikar skulle någonsin showrespekt till deras hemland och till dem, om varje filippin skulle kommet att älska Filippinerna långt dessa Singaporeans,…, Dessa tankar fyller mig och överflöd, så mest av känselförnimmelsen för tid som I så är ledsen för mitt hemland.

Ledset till något att säga, har jag kommit att älska Filippinerna, då endast jag kom här i Singapore.


En dröm kommer riktigt

Det har varit delen av mitt medium-range planerar för att vara här och arbete. De något att säga detta är ett mycket konkurrenskraftigt och hög-produktivt land. Och I grundar det var riktigt, från mycket den första dagen som jag kom till kontoret för arbete. Bemanna arbete för mer än åtta timmar per dag och fokusera på deras jobb. Stora MNC är här. Stort packar ihop är här, så jag sade till jag själv mig bör vara här (detta är vad för I något att säga alltid i intervjuerna, då jag frågades varför jag önskade att vara här; roligt men true). Och jag gjorde det. Jag var kompetent att få ett jobb här, och känselförnimmelsen spänningen av att göra packar ihop att redogöra i Singapore. Det har varit en banalitet till indier och filippiner som här kommer och som söker efter ett jobb. Jag kunde inte något att säga att några är olyckliga men det finns rättvist något folk som är mer lycklig än andra. Jag tillhörde den grupp, mig gissar. Jag var kompetent att få ett bra jobb på ett bra företag.

Jag bör egentligen ha tiden av min livrätt nu. Jag har en goda att avlöna, en goda basar, ett jobb att jag sökte efter den längsta tiden. Singapore har varit mycket bra till mig; Guden har varit mycket snäll till mig. Denna är en dröm kommer sannerligen riktigt. Alla de år alla som jag, var att planera, att schemalägga, att få i väg från mitt patetiska land endast trängta för det mer.


En annan dröm som ännu kommer riktigt

, att nu jag har fulländat några av min mål, kom en annan dröm. Jag drömm av gående hem, flera år från nu och retur till min Philippines. Jag vet att denna är rolig men detta är vad den högra I-känselförnimmelsen nu. Jag önskar att gå undervisning, att inspirera barn varar besvärad. Jag önskar att ta del, i att forma framtida Philippines. Jag önskar att vara aktivet i uppehälle och att älska mitt land med alla hennes imperfections och med alla av, allt vad där är i henne att makes hennes något liknande vad hon är till mig, och vad hon är till världen.

Resan som ska fås ut ur Filippinerna, är över. Resan som får baksida, är rättvis start. För ska gör jag stag här och nu mitt bäst för att exemplifiera henne sammanlagt av min doings. Jag ska gör mitt bäst för att bli en bättre filippin, så att, när jag går tillbaka, jag kan ge alla av jag själv till henne. Hon hade givit all henne till mig, allt mitt liv, även nu att I-förmiddagen bort. Someday hoppas jag för att se hennes glänsande lika Singapore som även är ljusare än Singapore. Someday hoppas jag att, när jag har barn eller barnbarn, Philippines ska är ett land som de ska är stolt av. Därefter kan vi se upp i skyen, righthand i vår lämnade bröstkorg, alla tre glänsande stjärnor ljust, den glänsande sunför evigt för henne och blåtten som övervinner det rött som en underteckna av fred och välstånd.

Heartache и сновидение приходят поистине… и другое сновидение пока, котор нужно прийти поистине
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Heartache

«И мое сердце ломает на мысли, моя страна 50 лет далеко от этой страны.»

Я говорил к водителю кабины на моей дороге домой к Sengkang на запад. 4 месяца теперь и эта страна все еще делает мной «wow» на множестве вещей реально. Я люблю это место. Я люблю влюбленность людей дороги эта страна, уважаю ее, обожаю ее в каждой дороге. Себя iий слишком чувствовало некоторую влюбленность для Singapore, not only для моей работы, но также для осуществлений которые она спровоцировала в мне.

«Только вы не можете сравнить Philippines к lah Singapore. Philippines очень большие, Singapore очень малый. Люди несколько поэтому легко для того чтобы управлять вами знайте. «(это будет точно слова)

Я препятствовал для того чтобы пойти глубокого вздоха. Я знаю он пытается быть славен и делать мной чывство лучше. Если вы пришли от страны третия мир к первой стране мира, то изменения могут быть настолько drastic, иногда вы могут даже считать некоторые из ваших общих практик «юрско». В месте полюбите это, где каждое повинуется правилам движения, никто позволяет для еды или для того чтобы выпить в общественных местах (даже mrt и шины), и каждое умеет как queue, я знаю я должно чувствовать более лучшим с быть здесь, но я был удивлен с я чувствовал. Я думал моей задней части семьи домой, моих друзей, моих бывших коллегаов, моих Philippines и моих односельчанин которая оплатили для моего гонорара tuition в коллеже (я изучил в университете штата). Я интересую если вещи идут получить более лучше. Я интересую если тарифы злодеяния всегда шли бы вниз в время, то если скудость была бы исключена, то если образование всегда было бы доступно к всем Filipinos regardless of stature и религиозное убеждение, то если Muslims в Mindanao всегда останавливали бы проводить кампанию войны, то если политиканы всегда показывали бы уважение к их homeland и к себе, то если каждый Filipino пришел бы полюбить Philippines дорога эта Singaporeans, то сделайте… Эти мысли заполняют меня, и переполняют, так большое часть из времени, котор я чувствую настолько унылым для моего homeland.

Уныло для того чтобы сказать, я приходил полюбить Philippines только когда я пришел здесь в Singapore.


Сновидение приходит поистине

Было частью моих medium-range планов, котор нужно быть здесь и работы. Они говорят это будет очень конкурсной и высок-производительной страной. И я нашел его был поистине, от very first дня, котор я пришел к офису для работы. Населите работу на больше чем 8 часов в день, и фокус на их работах. Большие MNC здесь. Крупные банки здесь, поэтому я сказал к себе, котор я должен быть здесь (это я всегда говорю в интервью когда я был спрошен почему я хотел быть здесь; funny но true). И я сделал его. Я мог получить работу здесь и почувствовать thrill делать бухгалтерию крена в Singapore. Банально к индейцам и Filipinos, котор нужно прийти здесь и искать работа. Я не смог сказать что некоторые незадачливы но справедливо некоторые людей более удачливейше чем другие. Я принадлежу к той группе, я угадываю. Я мог получить хорошую работу на хорошей компании.

Я должен реально иметь время моей жизни right now. Я имею хорошую зарплату, хороший босс, работу что я искал самое длиннее время. Singapore очень хорош к мне; Бог очень добросердечен к мне. Это будет деиствительно сновидение приходит поистине. Все те леты, все, котор я сделал должен были запланировать, к схеме, получить, что далеко от моей pathetic страны только yearn для ее больше.


Другое сновидение пока, котор нужно прийти поистине

Now that я выполню некоторые из моих целей, пришло другое сновидение. Я мечтаю идти домой, несколько лет from now и возвращения к моим Philippines. Я знаю это funny но это я чувствую right now. Я хочу пойти научить, для того чтобы воодушевить молодые разумы. Я хочу принять участие в формировать Philippines будущие. Я хочу быть активно в жить и любить мою страну с всеми ее несовершенствами, и с всеми из там в ей что модели она как она к мне, и она к миру.

Путешествие, котор нужно get out Philippines сверх. Путешествие, котор нужно получить назад справедливый начинать. Для теперь я останусь здесь и сделаюсь мое самое лучшее для того чтобы привести ее в пример в всем из моих doings. Я сделаю мое самое лучшее для того чтобы стать более лучшим Filipino, TAK, CTO когда я возвращу, я смогу дать все из себя к ей. Она дала все из ее к мне, всю из моей жизни, даже now that я отсутствующий. Someday я понадеюсь увидеть, что она посветило как Singapore, даже более яркий чем Singapore. Someday я понадеюсь что когда я буду иметь детей или внучат, Philippines будут страной, котор они будут самолюбивы. После этого мы можем посмотреть вверх в небе, righthand в нашем левом комоде, всех 3 звездах светя ярк, солнце forever светя для ее, и сини отжимая красный цвет как знак мира и зажиточности.

Een Heartache en een Droom komen Waar… en Een andere Droom nog om Waar te komen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Een Heartache

„En mijn hart breekt bij de gedachte dat, mijn land 50 jaar vanaf dit land.“ is

Ik sprak aan de cabinebestuurder op mijn manierhuis aan het Westen Sengkang. Het is nu vier maanden geweest en dit land maakt werkelijk me nog „wow“ op heel wat dingen. Ik houd van deze plaats. Ik houd van de liefde van maniermensen dit land, het, adore het op elke manier eerbiedig. I zelf ook wat liefde voor Singapore, niet alleen voor mijn baan, maar ook voor de totstandbrenging hebben gevoeld die het in me veroorzaakte.

„Maar u kunt niet de Filippijnen bij Singapore vergelijken lah. Zeer grote Filippijnen, zeer klein Singapore. De mensen zijn weinigen zo gemakkelijk te leiden u het weten. „(dit is de nauwkeurige woorden)

Ik liet van diepe sigh gaan. Ik weet hij aardig probeert te zijn en me gevoel beter te maken. Als u uit een land van de Derde Wereld aan een eerste wereldland kwam, kunnen de veranderingen zo drastisch zijn, soms kunt u sommige van uw gemeenschappelijke praktijken „Jura zelfs vinden“. In een plaats als dit, waar iedereen verkeersregels uitvoert, mag niemand in openbare plaatsen (zelfs mrt en bussen) eten of drinken, en iedereen weet het hoe te een rij te vormen, weet ik ik me beter van hier het zijn zou moeten voelen, maar ik werd verrast met wat ik voelde. Ik dacht naar huis aan mijn familierug, mijn vrienden, mijn vroegere collega's, mijn Filippijnen en mijn landgenoten die voor mijn onderwijsprijs in universiteit betaalden (ik bestudeerde op een Universiteit van de Staat). Ik ben benieuwd of gaan de dingen beter worden. Ik ben benieuwd of zouden de misdaadtarieven ooit onderaan op tijd gaan, als de armoede worden geëlimineerd, als het onderwijs ooit voor alle Filipijners ongeacht gestalte en godsdienstig geloof toegankelijk zou zijn, als Moslims in Mindanao ooit zouden ophouden waging oorlogen, als de politici ooit eerbied aan hun geboorteland en aan zich zouden tonen, als elke Filipijner van de Filippijnen zou komen houden de manier deze Singaporeans… Deze gedachten vullen me, en overstroming, zo meestal voel ik zo droevig voor mijn geboorteland.

Droevig te zeggen, ben ik van de Filippijnen komen houden slechts toen ik hier in Singapore kwam.


Een droom komt Waar

Het heeft deel van mijn middellange afstandsplannen om hier uitgemaakt te zijn en te werken. Zij zeggen dit een zeer concurrerend en hoogst-productief land is. En ik vond het waar was, van de allereerste dag kwam ik aan het bureau voor het werk. De mensen werken meer dan acht uren per dag, en concentreren zich op hun banen. Grote mnc's is hier. De grote banken zijn hier, zodat zei ik aan mij ik hier zou moeten zijn (dit is wat ik altijd in de gesprekken zeg toen ik werd gevraagd waarom ik wilde hier zijn; grappig maar waar). En ik maakte het. Ik kon een baan hier worden en de trilling voelen van het doen van bankboekhouding in Singapore. Het is iets alledaags aan Indiërs en Filipijners om hier geweest te komen en een baan te zoeken. Ik kon niet zeggen dat wat ongelukkig zijn maar er zijn enkel sommige mensen die gelukkiger zijn dan anderen. Ik behoor tot die groep, veronderstel ik. Ik kon een goede baan bij een goed bedrijf krijgen.

Ik zou de tijd van mijn leven op dit ogenblik werkelijk moeten hebben. Ik heb een goed salaris, een goede werkgever, een baan dat ik de langste tijd zocht. Singapore is zeer goed aan me geweest; De god is zeer vriendelijk aan me geweest. Dit is inderdaad een droom komt waar. Al die alle jaren, ik was deed, aan regeling van plan te zijn, om vanaf mijn pathetisch land slechts aan yearn voor het meer te krijgen.


Een andere Droom nog om Waar te komen

Nu ik sommige van mijn doelstellingen heb verwezenlijkt, kwam een andere droom. Ik droom van het naar huis gaan, verscheidene jaren van nu en terugkeer naar mijn Filippijnen. Ik weet dit grappig is maar dit is wat ik op dit ogenblik voel. Ik wil gaan onderwijzend, om jonge meningen te inspireren. Ik wil aan het gestalte geven van de toekomst van Filippijnen deelnemen. Ik wil actief zijn in het leven en het houden van van mijn land met al haar onvolmaaktheden, en met elk van wat er ook daar in haar is die haar maakt als wat zij aan me is, en wat zij aan de wereld is.

De reis uit de Filippijnen te krijgen is over. De reis terug te krijgen begint enkel. Voor nu zal ik hier blijven en zal mijn beste haar in elk van mijn het doen doen toelichten. Ik zal mijn beste een betere Filipijner, zodat wanneer ik terugkeer, ik elk van zelf doen worden aan haar kan geven. Zij had elk van haar aan me, elk van mijn leven gegeven, zelfs nu ik weg ben. Someday hoop ik om haar te zien glanzend als Singapore, nog helderder dan Singapore. Someday hoop ik dat wanneer ik kinderen of kleinkinderen heb, Filippijnen een land zullen zijn zij van trots zullen zijn. Dan kunnen wij omhoog in de hemel kijken, rechts in onze linkerborst, alle drie sterren, zon voor altijd voor haar glanzen, en het blauw die het rood overwinnen als teken van vrede en welvaart helder glanzen.

يأتي حزن وحلم يصحّ… وآخر حلم بعد أن يأتي يصحّ
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
حزن

"ويكسر قلبي في الفكرة أنّ, بلادي يكون 50 سنون بعيد من هذا بلاد."

أنا كان تحدّثت إلى الحجر غمار سائقة على طريقي إلى البيت إلى [سنغكنغ] غربا. هو قد كان أربعة شهور الآن ويجعلني هذا بلد بعد "نجاح باهر" على [ا لوت] الأشياء حقّا. أنا أحبّ هذا مكان. أنا أحبّ الطريق الناس حالة حبّ هذا بلاد, يحترم هو, يعبد هو في كلّ طريق. قد [فلت] [إي] بنفسي أيضا بعض حالة حبّ لسنغافورة, ليس فحسب لشغلي, غير أنّ أيضا للتحقيقات أنّ هو استثار في ي.

"غير أنّ أنت يستطيع لا يقارن فليبين إلى سنغافورة [له]. فليبين جدّا كبيرة, سنغافورة جدّا صغيرة. عرفت الناس قليل لذلك يتيح أن يدير أنت. "(هذا الكلمات دقيقة)

أنا تركت ذهبت من تنهيدة عميقة. أنا أعرف يحاول هو أن يكون لطيفة وأن يجعل ي إحساس جيّدة. إن أنت أتيت من [ثيرد وورلد كونتري] إلى أولى عالم بلد, تغيرات يستطيع كنت هكذا صارمة, أحيانا أنت يمكن حتّى وجدت بعض من ممارساتك عاديّة "[جورسّيك]". أحبّت في مكان هذا, حيث كلّ واحد يطيع حركة مرور قواعد, لا أحد سمحت أن يأكل أو شربت في أماكن عامّة (حتّى [مرت] وحافلات), وكلّ شخص يعرف كيف أن يصطفّ, أنا أعرف أنا سوفت شعرت جيّدة من يكون هنا, غير أنّ أنا كان فاجأت مع ماذا أنا [فلت]. أنا فكّرت من ي أسرة ظهر إلى البيت, صديقاتي, زميلاتي سابقة, فليبين ي وريفياتي الذي دفع ل ي أجرة رسم في كلية (درس أنا في [ستت ونيفرستي]). أنا أتساءل إن أشياء يكون يذهبون أن يحصل على نحو أفضل. أتمّت أنا أتساءل إن ال [كريم رت] في أيّ وقت ذهبوا إلى أسفل في وقت, إن فقر كنت أزلت, إن تربية في أيّ وقت كان يتيسّر إلى [ألّ وف ث] فيليبينيّات [رغردلسّ وف] مكانة وإعتقاد دينيّة, إن [موسليم] في [ميندنو] في أيّ وقت توقّفوا يشنّ حروب, إن سياسيات في أيّ وقت أبدوا إحترام إلى وطنهم وإلى بنفسي, إن كلّ فيليبينيّة أتى أن يحبّ فليبين الطريق هذا [سنغبورن]… يملأني هذا أفكار, ويطفح, هكذا أكثر من الوقت أنا أشعر هكذا حزينة لوطني.

حزينة أن يقول, قد أتى أنا أن يحبّ فليبين فقط عندما أنا أتيت هنا في سنغافورة.


حلم يأتي يصحّ

هو قد كان جزء من خططي [مديوم-رنج] أن يكون هنا وعمل. هم يقولون هذا جدّا تنافسيّة وبلاد [هيغل-برودوكتيف]. وأسّس أنا هو كان يصحّ, من اليوم [فري فيرست] أنا أتيت إلى المكتب لعمل. عمّمت عمل لأكثر من ثمانية ساعات لكلّ يوم, وبؤرة على أشغالهم. [منك] كبيرة هنا. بنوك كبيرة هنا, لذلك قال أنا إلى بنفسي أنا سوفت كنت هنا (هذا ماذا أنا دائما أقول في المقابلات عندما أنا كان سألت لما أنا أردت أن يكون هنا; عدّلت مضحكة غير أنّ). وجعل أنا هو. أنا كنت يمكن أن يحصل شغل هنا وشعرت الرعشة من يتمّ بنك محاسبة في سنغافورة. هو قد كان [كمّونبلس] إلى هنديات وفيليبينيّات أن يأتي هنا وفتّشت شغل. أنا استطاع لم يقل أنّ بعض [أونلوكي] غير أنّ هناك صحيحة بعض الناس الذي يكون أكثر محظوظة من أخرى. أنا أنتسب إلى أنّ مجموعة, أنا يخمّن. أنا كنت يمكن أن يحصل شغل جيّدة في شركة جيّدة.

أنا سوفت حقّا كنت يتلقّى الوقت من حياتي حاليّا. أنا أتلقّى راتب جيّدة, رئيس جيّدة, شغل أنّ فتّش أنا كان الوقت طويلة. قد كان سنغافورة جدّا جيّدة إلى ي; قد كان إلهة جدّا لطيفة إلى ي. هذا حقّا حلم يأتي يصحّ. كلّ أنّ كان سنون, كلّ أنا أتمّت أن يخطّط, إلى خطة, أن يحصل بعيدا من بلدي مثير للشفقة فقط أن يتوق ل هو أكثر.


آخر حلم بعد أن يأتي يصحّ

[نوو ثت] قد أنجز أنا بعض من أهدافي, أتى آخر حلم. أنا أحلم من يذهب إلى البيت, عدّة سنون [فروم نوو] وعودة إلى فليبين ي. أنا أعرف هذا مضحكة غير أنّ هذا ماذا أنا أشعر حاليّا. أنا أريد أن يذهب يعلم, أن يلهم عقول شابّة. أنا أريد أن يساهم في يشكّل فليبين مقبلة. أنا أريد أن يكون نشطة في يعيش ويحبّ بلدي مع كلّه نقوص, ومع كلّ من ماذا هناك في ه أنّ صنع ه مثل ماذا هو يكون إلى ي, وماذا هو يكون إلى العالم.

السفر أن يطلع من فليبين [إيس] على. السفر أن يحصل إلى الخلف صحيحة يبدأ. ل الآن سيبقى أنا هنا وسيتمّ ي جيّدة أن يمثّله في كلّ من [دوينغ] ي. أنا سأتمّ ي جيّدة أن يصبح فيليبينيّة جيّدة, [س ثت] عندما يرجع أنا, أنا يستطيع أعطيت كلّ من بنفسي إلى ه. هو كان قد أعطى كلّ من ه إلى ي, كلّ من حياتي, حتّى [نوو ثت] أنا بعيد. يوما ما يأمل أنا أن يرىه يلمع مثل سنغافورة, حتّى ساطعة من سنغافورة. يوما ما يأمل أنا أنّ عندما أنا أتلقّى أطفال أو حفيدات, فليبين سيكونون بلد هم سيكونون فخورة من. بعد ذلك نحن يستطيع نظرت فوق في السماء, [ريغثند] في قفص صدرنا يسرى, [ألّ ث] ثلاثة نجوم يلمع بسطوع, الشمس دائما يلمع ل ه, والاللون الأزرق يقهر الأحمر كإشارة من سلام وإزدهار.